Birçok insanın başına gelen bir durum, evet. Yaşamayı severdim, arkadaşlarım da severdi, birlikte vakit geçirmeyi severdik, diğer insanlar, kadınlar da severdi, kadınlarımız, yaa, işte öyle.
şimdi sağımdan solumdan içimden acılı seğirmeler, ufak ufak bıçaklanıyormuşum gibi kasılmalar, dökülmeye ve beyazlamaya başlayan saçlar, şişen göbek, ayakta sallanan bir beden, bedeni taşımakta zorlanan bir ruh.. soluyorum, çevremde solan birçok tanıdığım ve beni tanıyan insanlar gibi. mesleğinin zirvesinde majör depresyona bağlayan mı dersin, kadınlardan ve evlilikten elini ayağını çeken mi dersin, annesini ve babasını bile nikahına çağırmadan iş olsun, haydi bir deneyeyim nasıl olacak bakalım gibisinden evlenen mi dersin, karısından boşanıp yıllarca mezcup gibi işe gidip geleni mi dersin, benim gibi iş ve kadınlar konusunda bazen mecburen de olsa, bilmeden de olsa aslında çok doğru ama yine de bir tarafıyla yanlış seçimler yapanlar mı dersin.
bitmişiz biz! bizi bitiren konular çok derin, burada yazarsam uzun uzun sonu soğuk silivri, o yüzden o toplara uzmanlığını da edindiğim politikaya atılınca ve gerçek anlamda bir uzman olunca, umarım bir gün girerim.
şu an birkaç km ötemde bir rock festivali var ve festival ortamlarını eskiden çok severdim. diyeceklerim bu kadar.