23 yaşındayım ve hala ağlayarak günlüğüme yazıyorum her şeyi. Liseden beri gelen bir alışkanlık bende. Bir şeyleri günlüğe yazmak insanı garip bir şekilde inanılmaz rahatlatıyor. Artık her seneye özel bir koleksiyonum olmaya başladı. Birikiyorlar ve mutlu oluyorum. Bundan 5-6 yıl önceki olaylara ve reaksiyonlarıma baktığımda ne kadar büyüdüğünü görmek, inişli çıkışlı hayatına şahit olmak bence insana aşırı iyi gelen bir şey. Tutmayan insanlara şiddetle tavsiye ediyorum.