Türkiye'de en çok üzüldüğüm şeylerden biri de bu ikinci el eşya kültürünün çok zayıf olması. Şimdi yeni yeni dolap, letgo gibi uygulamalarla güzel parçalar bir tık olsun önümüze çıkıyor ama diğer türlüsü çok korkunç.
Gelecek dönem için arkadaşlarımızla eve çıkma planı içindeyiz ve eşya bakıyoruz. Fiyatlar bu kadar almış başını giderken sıfır bir şey almamız pek mümkün değil doğal olarak ikinci el eşyalara yöneliyoruz. Yani öğrenci evleri muhabbetine zaten girmeyeceğim, nasıl evleri vermeye çalıştıkları aşikar da. İkinci el eşya konusunda da iyi bakılmış bir eşyaya sıfır haline o kadar yakın ücretler istiyorlar ki. Bütçene uygun bir şey baksan çöpten halliceler yani. Bu ülkede insanlar neden sürekli birilerini enayi yerine koyarak ya da ihtiyaçlarından faydalanarak bu işi fırsatçılığa çeviriyor anlamış değilim. Ortalama bir fiyata güzel kullanılmış bir ikinci el eşya almak neden mümkün değil sizce. Yurt dışında bu iş çok yaygın. Hemen hemen herkes ikinci el eşya kullanıyor. Türkiye'de bu kültürünün olmamasının en büyük sebebi insanların hoş gözle bakmaması galiba. Herkes sıfırdan alın, başkasının kiri, kimin nasıl baktığı belli değildir diyerek kötülediği için gerçekten de ortada pek iyi bir şey kalmıyor. Siz ne düşünüyorsunuz bu konuda?