Allah'ın bahşettiği akılla, yetenekle mesleğimi yaparak kendime, yaptığım işe, mesleğime, ülkeme bir şeyler katabilecekken üstelik bunu yapabilecek eğitimi de almışken günlerimi sadece ev işi yaparak geçirirsem bu sahip olduğum zekanın ve eğitimin ziyan edilmesi değil midir? Ben ziyanlığı sevmem mesela. Kadın eşek gibi çalışıp bir yerlere gelmeye çalışıyorsa (tamam bu erkeklerden daha zor , yaygın cinsiyetçi yaklaşımlardan dolayı) erkeğin de o kadar para kazanması için yine eşek gibi çalışması lazım. Erkeklerin bunu kabul etmesine de anlam veremiyorum mesela. Onlara da haksızlık değil mi? Ayrıca kişinin özel hayatı, ailesi bence hayatın yalnızca bir yönü, mesleği işi başka bir yönü, hatta arkadaşları hobileri de diğer yönleri. İşi ordan alırsanız büyük bir boşluk oluşmaz mı? İşten gelen başarı hissi, mesleki tatmin duygusu, birisiyle beraber değil de kendim olarak objektif biçimde fark yaratıyorum bir şeyler başarıyorum hissi olmazsa ben kendimi eksik hissederim mesela, boşluğa düşerim. Evimin arabamın çok lüks olmaması hatta hiç var olmamaları bile bende işimin olmaması kadar büyük bir boşluk hissi yaratmıyor. Kendi kazandığımla aldığım 50 liralık gömleği, ben çalışmazken eşimin alacağı elmas kolyeye binlerce kez tercih ederim.
Tüm yanıtları gör
  • Favorilere Ekle
  • Kullanıcı Şikayet Et
  • Dio Şikayet Et
  • Embed Kopyala

Günün En Popüler Başlıkları