İlk dövmemi yaptırdığımda lisedeydim. Baldırımda davut heykelinin bir portresi var ve hala da o ilk dövmemi çok seviyorum.
Bahsettiğim dövme oturunca ekoseli lise eteğimin😍 altından birazcık görünüyordu.
Hiç unutmadığım o anı da yine sınıfta otururken yaşadım...
Dersimiz din kültürü ve ahlak bilgisiydi ve muammer hocamı çok severdim. Sınıfta ders anlatırken yanımdan geçti ve otururken bir kısmı ortaya çıkan dövmemi gördü. biraz yadırgadığını suratından anladım ama kelimelerine yansıtmadı yadırgayışını. Ben de bu konuyu merak ediyorum dedi dövme dinde nasıl bir yere sahip diye. O sırada herkes döndü tabii bana. Çünkü bağır çağır herkese göstermiştim yaptırdığımda ya da dönemin abaza erkekleri zaten ben göstermeden görmüştü...
Biraz gerilmiştim yüzümün bembeyaz oluşu hala aklımda. Sonrasında telefonunu çıkardı ve Alo Fetva isimli hattı aradı. O ana kadar böyle bir hattın olduğunu üstelik bu hizmeti Diyanet'in verdiğini bile bilmiyordum. Muammer hocam telefonu hoparlöre aldı ve o klişe soruyu sordu: ''Dövme günah mı abdest geçiyor mu?''
Karşıdaki beyefendi bir soluk aldı ve başladı, önce dövmenin tarihinden sonrasında Türk toplumunda hangi dönemlerde görüldüğünden bahsetti ve sonuca geldi...
Dövme deri altına yapıldığı için abdest konusunda bir sorun teşkil etmiyor ama...
İşte o ama bir şeylerin geldiğini fısıldamıştı kulağıma.
... ama kul kendisine bilerek ve isteyerek acı çektirme yolunu seçtiği için günahtır dedi. Bilerek ve isteyerek acı çektirmek şeytana özgüymüş meğer. Bu nedenle de artık bir günahkarmışım...
Muammer Hoca telefonu kapattı ve suratıma baktı, hiçbir şey söylemedi. Modern yaklaşırdı zaten her türlü konuya öyle akla gelen klasik hocalardan değildi. Tüm sınıf şok halinde hocaya bakarken ''Bunu da öğrenmiş olduk.'' dedi ve derse devam etti.
O günden sonra fark ettim ki dövmeli bireyin yarattığı ilk izlenim her zaman allahsız kitapsız oluşu ama şunu da unutmayın her gece inandığı değerlere, umutlarına dua eden ve 5 vakit namaz kılan bir bireyim. Bir dahakine o damgayı yapıştırmadan iyi düşünün.