721
16.10.2020
Şu Hayatta Kendinizi En Değersiz Hissettiğiniz An Neydi?
    • Seçmece
    • Popüler
    • Tarihe Göre
      junoeclipse
      Dökülün bakalım etekteki taşları...
      0
        palmiye
        Geçen sene 10 gun üst üste çok yoğun çalışmıştım. Gece gündüz sürekli işteydim. Kumanya da ekmek arası kaşar peynir vardı ve kaldırımda oturup yemiştim. Gecenin bir vakti son otobüsteki insanların bakışı hâlâ gözümün önünde. O an kendimi çok değersiz hissetmiştim.
          busrawashere
          eteğimdeki taşları döktüğüm zaman
            gregory_
            Sadece bir ay önce tanıştığım birinin yanına taşınmak zorunda olduğumu anladığım an.
              tam1peach
              Kapadokyada da 1 ay çalıştığım otelde aylık 291 euro maaş almam ve balon turunun 150 euro olması Benim binememem ama alman ayı kamyoncu turistin binebilmesi 2.sınıf vatandaş olduğumu anladım
                amakafamiznasiguzel1
                Değer yargılarım yerinde şükür. hissetmedim galiba, hissetiysem de hatırlamıyorum
                0
                  uzgunsaripapatya
                  Herzaman
                    xlethex
                    Değer yargilarimda önce ben, sonra digerleri gelir. O yuzden kendimi degersiz hissetmem
                      mevsimlerdensnbahar61
                      Zamanla fark ettim ki çokta önemsemediğim bir insanın gözündeki portföyümün bir ehemmiyeti yok önemsediklerim zaten beni bilir hani bi söz var ya ne yaparsan yap karşıdaki insanın algıyacağı kadarsın öyle yani
                        _suveyda_
                        3,5 yaşındaki kızım akşam çizgi film izliyordu, uyku saati ve tv yi kapatma konusunda tartışma yaşadık. Istediği olmayınca ben anneme gideceğim, anneciiim diye başladı ağlamaya, ama nasıl ağlama annem de annem. Kendimi çöp gibi hissettim, rezil bir durumdu, ne uyuyabildim ne bir şey yiyebildim, dert oldu içime. Bir iki hafta sonra anneleri beni aradı bana fırça çekiyor yok sen çocuklara kural koymuyorsun da, ben uğraşıyorum da bilmem ne. Meğer kızım bunun aynısını annesine de yapıyor, istemediği bir durum olunca ben babama gideceğim, babacıım, canım babam diye basıyormuş feryadı. Keyfim yerine geldi, anneleri bana fırça çektikçe ben gülüyorum. Böyle böyle ikimizi de kullanıyormuş mikrop. Gözlerimin önünde minik bir yılan yetişiyor resmen :)
                          okadin
                          Zaman zaman bu hisle mücadele etmeye çalışıyorum. Kendi artı ve eksilerimi topladığım ve değerli olup olmadığıma dair sonuç çıkarmaya çalıştığım zamanlar dahi olmuştur. En değersiz hissettiğim an ise üniversitemin ilk günüydü. Herkes gözüme o kadar bilgili, o kadar değerli gelmişti ki küçülmekten bir hal olmuştum.
                            peripedia
                            Bir aile ziyareti için annemle Ankara’ya gitmiştik. Gün içerisinde konuşmamıza, haber vermemize rağmen babam bizi otogardan almayı unutmuştu. Küçüktüm, yıkılmıştım, onun gözünde ve dahi hayatta hiçbir değerimin olmadığını hissetmiştim.
                              detokssuyu
                              O ay ekonomik olarak nasıl hayatta kalacağımı, neye ne kadar harcayacağımı, feragat edeceğim şeyleri planlarken kendimi çok değersiz hissediyorum.
                                assortie
                                Yıllar önce (takriben 10-12 yıl olmuştur), bir iş görüşmesinde tüm özgüvenimle, hevesimle gittiğim o ofiste bana acınası gözlerle bakıp, krtiterlerine uygun olmadigimi söylediklerinde bı WC kağıdı kadar degerim olmadığını anladım.
                                  madam-aylak
                                  Aslında kendimi kolay kolay değersiz hissetmem lakin; Üniden mezun oldum ve o şehirde bir süre daha yaşamaya karar verdim. Neyse eve çıktım tek başıma tabi para yok iş yok.. Bir iş buldum aylık bin lira.. Bin liralık iş yapsam neyse katı katını yaptım. Hatta öyle ki bir gün eşyaları taşımam gerekti ve bileklerim mosmor olmuştu torbaların ipi kesmişti.. O gün çok üzülmüştüm...
                                    mrlawyerkk
                                    Taşradan Ankara’ya okumaya gittiğim yalnız, yaşamak zorunda olduğum şehre air hiçbir şey bilmezken, tek bir Allah’ın kulunu tanımazken kendimi o kadar değersiz hissetmiştim ki. Bugün bile bu anı hatırladığımda o hissi yaşıyorum.
                                      arak_nus
                                      İnsanı yoran bir his, sanırım çaresizliğin had safhada olduğu zaman sarar insanı. Bu duyguyu bilirim lakin anlatmak için şu an bir anı hatırlamak istemiyorum. Genellikle bu tarz kötü olayları beynimde barındırmamayı tercih ediyorum..
                                        roadruner
                                        Bazen aile içerisinde yaşıyorum bu durumu. Ama anlatmak istemedim şimdi. Amaan boşverin. Değerliyim ben değerli.
                                          samyeli90
                                          Babamın sebepsiz beni dövdükten 5 10 dakika sonra erkek kardeşimi kucağına alıp sevdiği an
                                            sigmundfreud
                                            İkinci ailem olarak değerlendirdiğim dostlarımdan kazık yediğim an.. İşte tam olarak yıkım benim için. Resmen kahroluyorum.. Gerçi alıştım da artık.
                                            /
                                            0

                                            Tarihe Göre

                                            İçerik bulunamadı.