17
16.10.2020
20’li Yaşlarda Yaşlanmış Hissetmek
    • Seçmece
    • Popüler
    • Tarihe Göre
      plazacalisani
      Üniversiteyi Ege kesiminde bir yerde okudum. Oldukça hızlı ve eğlenceli bir üniversite yaşantım olmuştu. İlk yıldan başlayarak her gece sabahlamaya ve eğlenmeye başladım. Haftalık rutinim tam olarak şöyleydi: Sabah 8'de kalkar, 9'da derse gider, hafta içi 3-4 gibi çıkar, yurda/eve gelip 1-2 saat uyur, ondan sonra 7 gibi kalkıp yemek yiyip hazırlanıp 9 gibi çıkardım. 9'dan sabah 5.30'a kadar filan takılırdım ve bir sonraki tekrardan aynı şeyleri yapardım. Hafta sonları da kısa tatillere giderdim. Aralıksız böyle 20 gün geçirmişliğim vardı. Bu arada mutlaka ders çalışırdım ve gayet başarılı bir öğrenci idim. Ortalamam da 3.20 filandı. İkinci yılıma geçtiğimde ayrıca yardım derneklerinde çalışmaya başladım. Eğlenceye biraz ara verip, derslerimi ihmal etmeyim koştur koştur 3 tanesine gidiyordum. Üniversitenin bitmesine yakın ve yüksek lisansa hazırlanırken inceden bir durmaya başlamıştım. Artık eskisi gibi içemiyor ve eskisi kadar çok dışarı çıkamıyordum. Çalıştığım dernek sayısını 1'e düşürdüm. Mezun olmadan işe girdim, öncelikle freelance bir işti. Evden olmasına rağmen tüketti beni. Dernekleri bıraktım. 6 ay sonra ise, eğlenmeyi bırakmıştım neredeyse. Artık daha yumuşak eğlenceler düşünüyordum, çok geç olmadan eve gitmek istiyordum. Yüksek lisans bittiğinde ve işe düzenli olarak gittiğimde ise artık çıkmayı tamamen bırakmıştım Şimdi kız kardeşimle yaşıyorum, kendisi üniversite öğrencisi. Kovid öncesi ortalığın tozunu dumanına katıyordu. Hayretler içinde izledim onun enerjisini sanki zamanında ben yapmamışım gibi. Ben her akşam işten eve gelip koltuğa uzanırken, o okuldan gelip koştur koştur hazırlanıyordu. 20'li yaşların ortasındayım, ancak kendimi gerçekten 50 gibi hissediyorum. Bunun bir nedeni de büyük bir şehirde hiç nefes almadan çalışmak. Çok az iznim ve kendime ayırabileceğim vaktim var. Ayrıca çevremdeki ilişkiler de beni oldukça yoruyor. İnsanların içten pazarlığı, ikiyüzlüğü filan çileden çıkarıyor. Arkadaşlar birer birer eksiliyor. Ailene bir yakınlaşıyorsun, hem onları anlıyor hem uzak duruyorsun. Herhangi bir şeye hevesin kalmıyor. Bizim çağın çocuklarının laneti bu, kendini ararken toplum içinde kaybolmak sanırım.
      0
        utumasasiilekayanadam
        Düzelü bee dert etme
          me_out_bye
          Eskiden yoktu böyle bir şey. Günümüz yüzünden var evet.
            xlethex
            Hayatin kendisine hoşgeldiniz efendim, toz pembe bulutlar dagilinca geriye kapitalizmin vahşeti kaliyor.
              dr.rock
              dostum insanları birey birey ve topyekün toplumu anlayışla karşılamayı içselleştirmek ve genel olarak yarıştan çekilmek gerekiyor. Başkaca yöntem bilmiyorum... Ben bu dediğini daha bi yoğunluk içinde ve daha fazla dalda yapıyorum şu anda (elbette sevenlerimin-sevdiklerimin desteği sayesinde)
                tam1peach
                Ya 20 yaşında yaşlanmış hissetmek?
                  djsinemovic
                  Yaşlanmakla mı alakası var bilmiyorum ama insan bi noktada hevesini alıyo ya. Sen de aslında bayağa bi takılmışsın sıkıldığın için bırakman gerekirdi normalde ama ruhun iflah olmaz bir partyboy galiba :D
                    amakafamiznasiguzel1
                    bu ben. 20lerin ortasında yaşlanmış gibi hissediyorum resmen. ya da olgunlaştım, bilemiyorum. daha 20'de çocuk gibiydim. bi anda düşüncelerim, bakış açım falan değişti. hevesim kalmadı. insanlarla iletişimimi minimuma indirdim. kahvemi sigaramı alıp yağmuru izleyerek kitap okuyorum :) sanırsın emekli öğretmen. çok şey yaşadım bence ondan. neyse bak içime düştüm yine. gidiyorum ben
                      ugurowsk1
                      Türkiye'de normal
                      /
                      0

                      Tarihe Göre

                      İçerik bulunamadı.