ahmetsakar
    Soğuk kahve içecektim sonra dedim bence hepsi bir şu an. Kahve yaptım bok gibi oldu içmedim, döktüm. Dökerken lavabo giderinin oval deliğine değdirmemeye çalıştım başaramadım. Sigara yaktım. Bugün ikinci paketi açtım diye tadım kaçtı, tat alamadım. Kendiyle sorunu olan kişinin kendisini değiştirmeye çalışmasını hep acılı buldum. Değişince de eğreti olduğuna kendimi inandırdım. Bu sen değilsin dedim. Zaten kendinden kaçan insanı kaçmakla suçladım. İnsan değişir mi? Değişirken ya kimse olursa? Hiçkimse. Tıpkı benim gibi. Nereden rüzgar eserse oraya dönünce yönünü kaybetmez mi? Bir tepki, bir arzu, bir başkaldırı, bir kimlik, ufacık bir his zerresi... Ne zaman sinirlendim başkalarına? Ne zaman çok istedim, ne zaman yeteri kadar açıklama ihtiyacı hissettim kendimi? Geçip gidiyor bak her gün naaşımı caddeye çıkartıyorum. Sevimli hayalet oldum görünmüyorum. Bir şeye alınmıyorum. Bir şeyi saklamıyor, bir şeyi değerli bulmuyorum. Kendi kendime ben bunu yapmayı nasıl başardım sessizce... "Yatağımın karşısında bir pencere var. Odanın duvarları bomboş. Nasıl yaşadım on yıl bu evde? Bir gün duvara bir resim asmak gelmedi mi içimden? Ben ne yaptım? Kimse de uyarmadı beni. İşte sonunda anlamsız biri oldum. İşte sonum geldi. Kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım; kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım."

    Günün En Popüler Başlıkları