hcaglarcoban
    Yıllardır aklımı kurcalayan bir paradoks var. Bu yazıya gelecek her yorumu önemsiyorum. Lütfen düşüncelerinizi yazın. Genel olarak doğru-yanlış iyi-kötü vs. her türlü yargıyla alakalı bir paradoks olduğunu düşünüyorum. Aklınıza gelebilecek her türlü bilgi sadece insan algısıyla ve değerleriyle oluşturulmuş bilgiler ve veriler. Örnek vermek gerekirse şu anki bilincimize en yakın, daha mağarada yaşama aşamasına bile geçmemiş ilk insanın hayatını hayal ettiğimde günümüzdeki sayılar, harfler, bir şeyi tanımlamak için kullandığımız bütün sesler, siyaset, din, iyilik yapmak, kötülük yapmak aklınıza gelebilecek her şey ilk insan için hiçbir anlam ifade etmiyor. Her şey sıfır ile başlıyor. Sadece somut şeylerden de bahsetmiyorum örneğin birini öldürmenin kötü bir şey olduğu gerçeği bile ilk insanı düşündüğümüzde günümüzdeki gibi kötü bir anlam içermiyor. Doğada sebep ne olursa olsun hala daha birbirini öldüren hatta kendi yavrusunu öldüren canlılar var. Sıfır ile başlayıp anlam ekleye ekleye günümüzdeki değer yargıları ve doğru-yanlış değerlendirmelerimizin oluştuğunu düşünüyorum. Tüm bunlardan dolayı hiçbir bilginin, duygunun, düşüncenin ve tanımladığımız aklınıza gelebilecek her şeyin mutlak doğru olduğunu bilemeyeceğimizi düşünüyorum. Dünya'da bizim tanımlayabildiğimiz her şey insan beyninin süzgecinden geçip geriye kalanlardan oluşuyor. Hep kırmızı diye bildiğimiz renk bile kırmızı olmayabilir. Beynimizin bize kırmızı olarak gösterdiği rengi görüyoruz sadece. Renk konusu verebileceğim en basit örnek. Bu durumun şu an bildiğimizi düşündüğümüz bütün duygular, fikirler, düşüncelerden oluşan versiyonunu hayal edin. Hiçbir şey %100 değil. Paradoks kısmına gelirsek şu an kurduğum cümleler ve beni bu düşünceye iten sebepler bile kesinlikle mutlak değil.

    Günün En Popüler Başlıkları