damarcibasi
    Birşeyleri düzeltmek için biçare çabalarken kafa dopdolu pusluyken farketmiyor da insan yalnız kalıp zihninde yankılanan sesler bir anlığına sustuğunda farkediyor. Ardına dönüp bakınca savaştan çıkmış bir şehir gibi büyük bir yıkım görünce öfkeyle karışık bir hayal kırıklığı sarıyor her yanını. Bir de üstüne anlaşılamamak anlatamamak eklenince yalnız kalıp bu yıkımın farkına vardığın için kararından emin ama ardındaki yıkılmış şehrin acısıyla yıkık dökük ruhunu nasıl onaracağını bilemeden yola devam etmek zorunda ama güçsüz çöküverirsin olduğun yere. O çöktüğün yer yeni bir başlangıç filan değildir kimse kendini kandırmasın. O yıkılmış geçmiş anılar hep omuzlarındadır. Her fırsatta hatırlatır kendini.

    Günün En Popüler Başlıkları