criglernajjar
    Öncelikle baştan şunu söyleyeyim, eleştiride bulunacaklar saygı sınırlarını aşmasın. Aşanları engelleyeceğim. Bunun haricinde isteyen görüşünü belirtebilir, saygı duyarım. Konumuza dönecek olursak, ben hiç samimiyeti sevmeyen bir adamım. Yanlış anlaşılmasın, kendimi üstün gördüğüm falan yok. Sadece saygı mevzusuna çok önem verdiğim için en ufak bir samimiyete tahammülün yok. Sınıftakilere bile bey veya hanım diye hitap ediyorum. Sınıftakiler beni zaten arkadaş olarak görmezler, "hocam" diyorlar genellikle ki bu benim çok hoşuma gidiyor. Esasen iyi kalpli bir insanımdır; ama herkes gibi benim de kötü bir huyum var, o da hiyerarşiye aşık olmam. Öyle ki profesör olmak hep hayallerimi süsledi, zaten şu anda da uzman olmak çalışıyorum. Fakülteye başladığımdan beri hocalarıma hep imrendim, adeta ilahlaştırdım onları gözümde. Çünkü "profesör" demek, benim için "her şeyi bilen" demekti, dolayısıyla ben de hayatımı tıpkı "İlber Ortaylı" ayarında bir adam olmaya adadım. En sevmediğim hitap şekli ise, hiç tanımadığım kişinin bana kanka gibi kelimelerle hitap etmesidir, bu tarz hitaplarda bulunan adamın bana göre kendisine saygısı yoktur. Kaldı ki ben, eğer birisiyle iletişime geçeceksem, mesela bir adres soracaksam "Bakar mısınız?" derim, mutlaka sondaki - ız ekini kullanırım veya "Af edersiniz." derim. Yani demem o ki insanlara nasıl davranıyorsam, aynısını beklerim.

    Günün En Popüler Başlıkları