Buna sağlıklı bir psikolojiyle yanıt veremem. Karnım tok, Adana sıcağında yaşıyorum ve ölümle burun buruna değilim. Bu insanlar yamyam değiller, günler süren açlıkla başa çıkmaya çalışmışlar, üstüne ne zaman bulunacakları belli değil ayrıca o soğukta dinç olmak zorundasın, halsiz düştüğünde diğer tarafa yolcu olursun. Ayrıca akraba olanları son çare olarak değerlendirmişler. En son bir yaşama bölgesi aramak için yola çıkan iki kişiden biri eğer gerekirse ailemi yiyebilirsiniz diyor. Bu söz çaresizliği ve durumun vehametini özetliyor bence. Psikolojik olarak bu kadar çökmediğim ve böyle bir olay yaşamadığım sürece yer miyim yemez miyim tahmin etmek zor.
  • Yanıtla
  • 2
  • 0
  • Favorilere Ekle
  • Embed Kopyala

Günün En Popüler Başlıkları