Yirmili Yaşların Başlarında Hayatla İlgili Karşılaştığınız ve Yüzleştiğiniz En Acı Şey
    • Popüler
    • Tarihe Göre
    Vidiom
    Bu başlığa vidio eklemek için telefonundaki dio uygulamasından giriş yap!
      berat_redflag
      Belki 5 yıl sonra söylrim. (16 yım bne)
        kafatamircisi
        Pastada ki mum sayısı çoğaldıkça hayatı ve insanları tanımaya başlıyorsunuz.
          avci-kiz
          20'ye daha gelmedim,ama 12'mde yaşıyorum,ailemin gram umurumda değilim
            garavel_usta
            Daha 12 yaşımdayım
              strangestar
              Daha 14'üm ama farkettiğim şey ülkenin veya yönetimin vatandaşını önemsemediği
                mrsnl33
                Yas şu an 25,ve benim için en aci şeylerden beri,büyük hayallerle gittiğim üniversiteyi,iki sene önce bitirdiğim halde,hâlâ boşta olmam.
                  absurdizm
                  şuana kadar en acı şey şu ülkenin çocukları bile olgun bir insana çevirmesi. koşup oynamak yerine siyaset yapıyorlar artık
                    eflayilmaz
                    Pandemi ve bununla beraber hayatımızın hızlıca akıp gidiyor olmasi
                      diziizlio
                      gelecek kaygısının yüzüne şaak diye çarpması bu kadar beklemiyordum
                        kisi
                        Ön edit: İş bulmanın çok kolay olduğu, büyük bir sıkıntı olmazsa aynı şirkette rahatça emekli olabildiğiniz, emeklilik yaşının insani, alım gücünün yüksek, diplomanın önemi az olan zamanlarda çalışıp şimdiki duruma hiç bakmadan sizi eleştirenleri sallamayın. Edit sonu. Üniversite kazanmak artık o kadar zor olmadığı için çok bir tebrik beklemeyin. Hem internet sayesinde bilgiye ulaşmak kolaylaştı, bir zahmet kazana döndü. Hem de üniversite sayısı aşırı çoğaldı. Bir iki sene önce baktığımda iki yüz küsür bininci devlet okulunda makine mühendisliği okuyabiliyordu. Bunun bir de özeli var. Üniversite kazanmanın marifet olduğu devir geçti. Baskıların artmasının yanında artık siz de baskılardan daha çok etkilenir oluyorsunuz. Hem biyolojik olarak, hem bilinç olarak geliştiğiniz için çocukken rahatça alttan aldığınız, hatta sık sık farkına bile varmadığınız baskılar sizi çok fazla etkilemeye başlıyor. Ailenin artık kendi ayaklarınız üstünde durmanız için baskı yapması da normal. Artık yaşlandılar, geçinmeleri zorlaştı ve sizin masrafınız arttı. Hayatları da yavaş yavaş son buluyor. Onlardan sonraki durumunuzu daha çok düşünmeye başlıyorlar. Artık kendi ayaklarınız üstünde durma imkanınız da var. Onlardan destek istemeniz onlara arabası olan birinin onlardan araba istemesi gibi geliyor artık. Bir zahmet kendi arabanı sür diyorlar. Okul süreleri gereksiz uzun olduğu için geç bile kalıyoruz. Kötü durumdaki bir ailede değilseniz 20-25 sene, başarınızın önündeki tek engelin tembelliğiniz olduğu bir sistem için fazla uzun bir süre. İnsanlar fazla alışıyorlar. Ömrün üçte biri okulda geçiyor. Normal hayatta önünüzdeki yol belli değil. Okuldaki gibi çalışacağınız konu, çıkabilecek sorular belli değil. Okuldaki gibi hatalar hep telafi edilebilir değil. İşi çok uzatmadan adapte olmaya bakın. Kaosa hoşgeldiniz.
                        /
                        0

                        Tarihe Göre

                        İçerik bulunamadı.