39
5.9.2020
Yaşadığınız En Ağır Depresyon
    • Seçmece
    • Popüler
    • Tarihe Göre
      efenizz_
      Şuan yaşıyorum dibine kadar.
        okadin
        Lohusa dönemi depresyonu diyor ve susuyorum. Bu platformda bunu deneyimleyen yoktur sanıyorum ama biz kadınların en zor dönemi diyebilirim. Ben en ağır depresyonun o dönemde olmuştu.
          benita
          Geçen yaz girdiğim depresyon sonucu 5 kilo vermiştim daha önce bu kadar hırpalandığımı hatırlamıyorum
            who_am_i
            Yurttan atıldım okuldan atıldım ailemin gözünden düştüm ne diyim daha
              ladydisko
              23 yaşımda girdim iki sene depresyondan çıkamadım kötü alışkanlıklar kazandım hastalığa kapıldım utanç duyduğum şeyler yaptım en sonunda rehabilitasyon'a gittim kendime biraz daha çeki düzen verdim şimdi iyiyim
                buse01
                Canlılarda üremeyi öğrendiğim zaman ://
                  peripedia
                  Ergenlik döneminde yaşadığım depresyonu hayatımın hiçbir döneminde yaşamadım. Normal bu durum tabii ama çok zordu ve hiç geçmeyecek gibiydi.
                    herseyinaktivisti
                    Üniversite sınavına hazırlık
                      soni_
                      Babamla cok kotu kavga etmistik 3 4 gun boyunca konushmadi benimle cok suclu hissediyordum kendimi hayattan zevk almaz oldum okula isteksiz isteksiz gidiyordum gucum yoktu hic sonra barishtik bayagi rahatladim ama sonra o sucluluk duygum bir takinti haline geldi ve birkac ay mutlu gibi gorunsemde bu beni icten ice yiyordu sonra bununlada basa ciktim bir sekilde
                        _umut_
                        uzun ilişkim bittiği zaman 1 hafta boyunca hiç iştahım yoktu. Sadece hayatta kalmak için yiyordum diyebilirim. Bütün gün boş boş yatıyordum. Tv açıyordum ama izlemiyordum dalıp gidiyordum. Film açıyordum ama ortasında izlemediğimi farkediyordum. Bir de gün aşırı ağlıyordum. Hatta hala haftada 1 filan ağlıyorum. Öyle işte
                          matruskaa
                          Elinden abbur cubir ,yemek düşmeyen ben; istahsizlıktan ağzıma lokma sürmedim. Birden çokca kilo verdim. Bedensel ve fiziki olarakta kendini gösteren bir dönemdi. Bir daha yaşamak asla istemem.
                            uclardayasiyorum
                            2019.. bu depresyon yavas yavas artarak yaklasik 1 yil surdu. eskiden severek yaptigin hicbi seyden zevk almamaya basladim. buyuk bir bosluga ve yalnizliga dustum. evden cikmak eziyet haline geliyordu. 12 13 kilo almistim (bu benim icin cok fazla) cildim cirkinlesmisti yagli bir cildim ve vucudum vardi. surekli fast food yemekten. kendimi en cirkin hissettigim zamandi. insanlarin bana bakmasindan utanir olmustum. cok kotu bir psikoloji cidden kimsenin basina gelsin istemem. insanlara bas agrisi olarak bakiyordum. cevremdeki butun arkadaslarimla tek tek sorun yarattim ve hayatimdan cikardim. rahatlamistim basim agrimiyordu ama bu sefer de yalniz hissediyordum. ama bu cok önemli olmadi. o donem sadece yanimda sevgilim vardi. biraz onun yardimiyla biraz boyle mutsuz hayatimi surduremeyecegimi anlayinca hicbi seyin eskisi gibi olmasina izin vermedim. suan cok mutluyum,canim sevgilim en buyuk destekcimdin. tesekkur ederim.🐿🐿
                            /
                            0

                            Tarihe Göre

                            İçerik bulunamadı.