6
20 May 2020
Rekreasyon Faaliyetini Taş Duvarlarda Yaşamak Yerine, Doğada Kamp Yaparak Geçiren Dio'cu
Otellerin için de olmaktan, trafikte çileler çekmekten, televizyon karşısında zaplarken hiç mi sıkılmadınız...!
O zaman al eşyalarını vur kendini yollara...İster ağaçların arasında bir ormanda, istersen suyun sesini hissettiğin bir kıyıda ya da gün batımını izleyebileceğin bir deniz kenarında bulunmalısın. Emin ol doğa ile yaşadığın deneyim sana yeniden doğmuşsun hissini verecektir.
Rekreatif faaliyetlerimizi kamp yaparak tercih ettiğimi ve yaşadığımız deneyimlerimizi paylaşıyoruz...
çadırı alıp mis gibi oksijeni içime çekmeyi o kadar özledim ki. dört duvar üzerime üzerime geliyor. sabah odun ateşiyle kahve yapmak, misss gibi. gece gökyüzündeki yıldızları izlemek. okurken ne kadar kötü yaşamımız varmış diye düşündünüz değil mi...
Kamp değildi fakat:
İki ay tanrının bile unuttuğu bir köyde yaşamıştım. Evlerde su ve tesisat yoktu. Market yoktu. Gerçi köyün nüfusu zorlasan 15 kişi (çocukları da saydım).
Gerçeği söylemeliyim başta dünyadan uzak olmak güzel geliyor temiz oksijen, organik bahçeden taze sebzeler, sessizlik, yabani hayvanlar (tilki, dağ keçisi, kartallar vb.)
Ancak bir müddet sonra küçük küçük sıkıntılar çekmeye başlıyorsun. Her düş almak istediğinde suyu kazanda ısıtmak ( ki günlük duş almaya alıştıysanız bu zor). Bir iyecek bittiğinde onsuz yaşamaya bileceksin (şeker,kahve,balık).
Sonuç: Güzel bir tecrubeydi ve bir daha yaparsam hazırlıklı olmak lazımış. Kısa süreliyse çok keyif aldım. Ama iki ay biraz zordu..
Ben odama her girdiğimde sanki duvarlar üstüme üstüme geliyo... Boğuluyorum yaa
Zaten köyde yaşıyorum şu an. Oh mis. Kimseyle de görüşmüyoruz. Buradan ilçeye 15km lık yol var bir ihtiyacımız oldu mu babam atlıyor arabaya gidip getiriyor yarım saatte. Sütümüz inekten, yumurta tavuktan. Sebze meyve ise marketten geliyor. Sizde olduğu gibi. Bahçede çileklerim var ekili 2×1 lik alanda çoğu zamanımı onlarla geçiririm. Hiç de sıkılmam dertlerimi falan unuturum. Telefon du TV ydi internetti sal gitsin diyorum.