5
1.10.2020
Çocuklarıyla Vedalaşan Adam
    • Seçmece
    • Popüler
    • Tarihe Göre
      dr.rock
      Ben bir çocuk doktoruyum Bir çok arkadaş biliyor zaten Tıp fakültesine girme sebebimdir çocuklar. Dünyada tüm kötülüklerden korudu çocuklar beni, onlar değil ben onların arkasına saklandım aslında. İlham verdiler, enerji verdiler. “Yüzümdeki gülümsemeyi çaldırmadım” onlar sayesinde, en büyük ölümlerde bile. İdealistim, hemde en çılgın olanlardan Bide Tanrıyla mesafeliyim Çok ketum ve bir o kadarda şefkatli hocaların elinde yetiştim. Doğal olarak İdeallerim başıma hayli bela açtı. Saçma sapan kavgalarda buldum kendimi, kendimden geçmiş halde. Hele mesele çocuk ise delirdim, tek affı olmayan kıstastı "çocuk" bende. Aşılar için kavga ettim Anne sütü için Sonra, gereksiz antibiyotik için Annesiyle babasıyla hemde Kavga ettim... Kavga... Kavga... İçimdeki kin ve hırs büyüdüüü büyüdüüü Çünkü, Çocuklarımı kurtarmalıyım ! Hatta, Suriyeli mülteci bir babaya pislikten hasta olan bebeği için bağırışımı, onunda bana “ben kardiyoloji doktoruyum hoca, haklısın sen ama evde dört aile var, savaş var” değişiyle doğrulmam... Annesi refakatinde kalan çocuğun babasının, “Taburcu edin ne olur, diğer bebeğe ben bakamıyorum, sırtımda bebekle zor oluyor çöp toplamak” sözünün altında ezilmem de değiştirmedi beni Baya sert girdim hayata ki tahmin edersiniz aldığım yaraları. Yıldım mı? Deliyim dedim ya... Neyse, Savaştım, savaşırımda.... Sadece artık her şeyin hatta o kendimi adadığım çocukların bile koruyucusu olmadığımı, benim gibilerin sadece "o yolu gösteren tabelalar" olduğumuzu ve yalnızca “bunu” yapabildiğimizi gördüğüm, kendime kanıtladığım andır anlattığım bu an. Bu öykü acil müdahaleyi dahi kabul etmeyen, aşı istemeyen, anne sütünden önce hurma tattırmak isteyen ve mesleği hemşirelik olan bir anne, hukuki destek alan öğretmen bir baba, yeni doğacak bir bebek ve benle ilgili. Eskiden olsa bu ailenin peşine düşer, haksız ve gaddar olduklarını yüzlerine haykırırdım. Ama gittim “acil müdahale yaparım, hayati tehlikeye müsaade etmem, diğer isteklerinize saygı duyuyorum ve istediğiniz gibi takip edeceğim bebeği” deyiverdim işte... inanç, güdü adına ne diyorlarsa işte ne sebeple böylelerse... Bebek pahasına saygı duydum... Bu sözüm ona "idealist ben" Şimdi yapmam gerekeni biliyorum Saygı duymak, görevimi yapmak ve susmak Çocuklar için bile olsa... Ben içimdeki hırsı dindirdim Sizde dindirin Ben içimdeki serseri meleği susturdum Sizde susturun Çünkü sadece insanız Onlarda insan Sevin ve sevilin Farklılıkları kucaklayın Değişime açık olun O “gaddar” anne bana öyle şefkatli güldüki Gereken buydu işte Öğrendim
        damarcibasi
        Bu saydıkların yüzünden fakültenin ilk yıllarında çok istememe rağmen çocuk stajından sonra vazgeçmiştim senin yürüdüğün yola girmekten. Hoş gerçi aldığım puan yetmiyordu da konumuz o değil.
        /
        0

        Tarihe Göre

        İçerik bulunamadı.