125
10.10.2020
Bu Zamana Kadar Yaşadığınız Sizi En Çok Korkutan An Hangisiydi?
    • Seçmece
    • Popüler
    • Tarihe Göre
      venussss
      Elektrikler gittiğinde evde tek başımayken kilitli kalmamdı
        cinayetvaraga
        Malaga ya giderken uçağımız iniş sırasında düşecekti. Çok korkmuştum.
          nobodyy1
          saw myself in the mirror
            cokbilmisdegilcokbilen
            Gezi olaylarında bir sokakta mahsur kaldığım zamanlar
              ladydisko
              yolda ilerlerken yağmurlu hava bir araba sesi sonra arabanın giderek bana yaklaştığını görmem
                kanadadabiryusuf0
                yaptığım ilk motor kazası
                  benita
                  Tüm depremler
                    eefenizz_
                    Annemin hastalığıını öğrendiğim zaman
                      amakafamiznasiguzel1
                      Hastaneden arayıp " Aileniz kaza yaptı durumları kritik yoğun bakımdalar..." dedikleri an.
                        busrawashere
                        lisede facebook hesabım çalınmıştı bir de akşam yurda dönerken bilmem cincinin torunu durdurup bir şeyler söylemesi
                          ozlmli
                          Babamın kaza geçirdiğini duyduğum an
                            sairsel
                            Bir keresinde pilot uçağı çok sert indirmişti o zaman korkmuştum.
                              redblack
                              Tirmanma seridinde kamyon sollarken kamyonun yarisina geldigimde karsidan gelen araba, farlarini halâ hatirlarim, refleksle frene basip, kamyonun kasa altina dogru direksiyonu kirdim, arabanin burnu silme girdi kasa altina.
                                peripedia
                                Çok küçükken köpeklerden çok korkardım. Amcamın da simsiyah bu yüzden ismi Zeytin olan bir köpeği vardı. Amcamlara gittiğimizde köpeği bağlardı amcam ki korkmayım. Her neyse bir gün yine amcamlardayız babamla evin bahçesine incir toplamaya çıktık. Ben küçüğüm ama babamın peşinde koşturuyorum tabi. Neyse, ağaca doğru bakarken bacağıma kıllı, kemikli bir şeyin dokunduğunu hissettim ve babamın bacağı zannettim. Bu yüzden hiç huylanmadım aşağıya da bakmadım bu ne diye. Ama sonradan bacağımın etrafında gezinmeye başladı bu kıllı, kemikli yapı. Babamın bacağının bu kadar esnek olmadığı düşüncesinin aklıma gelmesiyle bacağıma bakmam bir oldu. Zeytin bacağımın etrafında bacağıma sürtünerek dönüyordu. O kadar çok korkmuştum ki hemen çığlık atmıştım. Yazık köpek de benden korkup kaçmıştı bahçenin diğer köşesine. Tabi o sırada ben küçük çaplı bir şok geçiriyordum. Bir yandan ağlıyor bir yandan da kekeleyerek konuşmaya çalışıyordum. Halbuki köpeğin hiçbir suçunun olmadığını sadece oyun oynamak istediğini çok sonraları anladım. Bu başlığı okuyunca da aklıma ilk gelen bu anım oldu. Bu arada şu an köpekleri çok seviyorum. Bende bir travma oluşmamış yani😊🐶
                                  dnzdgn.
                                  Hiç unutmam her aklıma geldiğinde tüylerim diken diken olur. Bundan 7 sene öncesi 20 yaşındaydım ve bir yaz günüydü. En yakın arkadaşım kahvehane calistırıyodu. Saat gece 12 olunca beraber kapattık kahvehaneyi, koyulduk evlere doğru yürümeye. Evlerimizin arası 200 metre ya var ya yok. O evine ben evime gittim. Başımıza bişey gelecek ya illa onu uyku tutmamış tabi benide saat gece 2 bana msj attı uyumadiysan çık diye. Kasabada yaşıyoruz bende evdekiler kapı sesine uyanmasinlar diye odamın penceresinden atlayıp çıktım buluştuk. Ne yapıcaz derken bira içelim dedik ama heryer kapalı saat olmuş gece 2 o saatte sadece birane açık ordada fıçı bira var sulu bira. Olsun dedik içelim Arkadaşımında o sıralar sevdiği kızla ilgili sorunları vardı dertliydi anlayacağınız. Biz yola koyulduk 10 dakikalık yürüme mesafesi var. Ana yolda ilerlerken ara sokakta gözüme bişey çarptı 2 adım attık durdum ara yolu az bişey geçtik. Kolundan tuttum arkadaşımın. Dedim bı dur bişey gördüm ama birşeye benzetemedim. Beraber 2 adım geri ara sokağın hizasına geldik ve hala ne olduğunu bilmediğim bir canlı gördüm. Maximum 1,30-1,50 boylarında ince sıska 2 elli ayaklı, baştan ayaklara köyü grimsi bı renkte 2 tane küçük gozlere sahip tuhaf bir canlıyla karşılaştık. İnsan desen değil hayvan desen değil. Donduk kaldık, karşımızdaki de hareketsiz gözlerini bize dikti. İlk olarak arkadaşıma dönerek benim gördüğümü görüyon mu diye teyit ettim. Kekeleyerek onay verdi. Biraz yüksek sesle o canlıya karşı bı bağırdık el kol hareketleri yaptık hiç tepki vermedi aramızda 3-5 metre mesafe ya var ya yok. Tek yaptığı hareketsiz bizi izlemek oldu. Arkadaşım bu sırada bildiği duaları okumaya başladı bende gözlerimi o canlıya diktim. Dua bitti ben bilmediğim için benim yerimede oku dedim o anlık korkuyla,bu başladı tekrar okumaya ama bizimki banamisin demiyo. Sözde dua okuyunca gidecekti. O anlık korkuyla cep telefon çıkarım foto yada video kaydı almak aklımıza hiç gelmedi Nokia 5800 kullanıyodum o sıralar galiba. Yaklaşık 3 dakika boyunca bakıştik o canlıyla içime bir ürperti girincede anı bir hareketle arkadaşımın koluna girip oradan hızlı adımlarla uzaklaştık. Ama bizim niyet değişmedi o birayı icecez illa amk. Arkadaş hemen unutuverdi aklı kızda nasıl aşıksa. Neyse biz biraneye girdik bu 1,5 litrelik su şişesinde bira aldık yaninada kabuklu fıstık çıktık oradan kahvehaneye gecices arkadaşın. Buna döndüm dedim gel aynı yerden gidelim tekrar bakalım belki başka bişeydir biz benzetmisizdir diye içimiz rahatlasın. Tamam dedi, o yol çileye döndü o gerginlik o korku ya ordaysa değilse kafaya gelen bı ton düşünce. Biz o ara sokak hizasına geldik ve yol bomboştu gitmişti. Tüylerim diken diken oldu korku nedir gerçek korku nedir o an tattım. Şuan 27 yaşındayım hiç o kadar korkmadım. Tek merak ettiğim o şeyin ne olduğu idi. Arkadaşım cin olduğunu söyledi. Ben öyle şeylere inanmadigim için dünya dışı başka bir canlı olduğunu düşünüyorum hemde zeki bir canlı.
                                    taehyungsstrawberrymilkshake
                                    köpeğimin kaybolduğu an çok kucuk bı kopek zaten butun evde onu aradık yoktu butun aile ağlıyorduk bir eşyanın altında oldu ya da kaçtı diye meğerse yatağım ile duvar arasında bir boşluk var orada uyuya kalmış çok gülmüştük tüyleri de yamulmuş yatmaktan
                                      ezzaci
                                      12 yaşındaydım. Babamın kızacağı bişey yapmıştım. Babam çarşıya gidelim dedi çıktık gittik. Yürürken bomba alacam dedi. Benim için alıyor sanmıştım kalbim duracaktı. Meğerse aktarda satılan bitki karışımının adıymış. Oraya gidene kadar beni patlatacak sanmıştım. Çocuk aklı
                                        monaiman
                                        Büyük annem hastalanmıştı. Tanrı onu korusun. Bizi çok korkuttu.
                                          erdi-ozen2
                                          Evliliğimin ilk zamanları, eşim hastanede nöbette, ben evde yalniz başıma uyuyorum. Evimiz 8.kattaydı. Ben uyurken bir anda odanın ışığı açıldı, biri yorganı üzerimden çekmeye başladı, ben yorganı tutuyorum, yorgan çekiliyor, titriyorum, korkuyorum, terliyorum, sesim çıkmıyor. Bir süre böyle devam ederken uyandım, bir rüya olduğunu anladım, sonra ışık açıldı, eşim geldi, yanıma uzandı, biraz sohbet ettik, sonra ben tekrar uyandim, meğersem o da bir rüyaymış. Sonra tekrar ışık açıldı, bu defa siyah giyinmiş değişik bir adam geldi, kimsin diyorum, cevap vermeyip gülüyor, korkudan soğuk soğuk terliyorum, çok korkuyorum, arkasından bir daha uyandım o da bir rüyaymış, sonra biri yine ışığı açtı, ben yorganın altında saklanıyorum ama artık delirmek uzereydim, yataktan çıkamıyorum, nefes alamıyorum berbat bir döngüdeydim, inanilmaz korkuyorum, bir rüya döngüsünde olabileceğim ve kendimi öldürürsem bu döngüden kurtulabileceğim düşüncesi belirdi bir anda kafamın içinde, son bir gayret yataktan bağırarak fırladığım gibi pencereye koşup camı açtım, tırmandım, tam atlamak üzereyken bir anda artık rüyada olmadığımı farkettim.. zihnimi bulandıran tuhaf bir rüya döngüsü yüzünden o gece az daha kendimi öldürüyordum. Hala hatırladığımda korkarım.
                                            zzeuss
                                            6 yaşındaydım. Komşuya kahvaltıya gitmiştik. Camın önünde kibrit gördüm ve ne pahasına olursa olsun alıp bir şeyleri yakmalıyım diyerek ulvi bir amaç edindim. Sonrası felaket, köyün yanan harmanının ortasında kalmış bir velet ve ona ulaşmaya çalışan köylüler...
                                            /
                                            0

                                            Tarihe Göre

                                            İçerik bulunamadı.