91
26.12.2020
Bir Çocukluk Travmamızı Anlatıyoruz
    • Seçmece
    • Popüler
    • Tarihe Göre
      hogwartsmektubugelmeyen
      Travma sayılır mı bilemem de, çok kuralcı bir anne-baba ile büyüdüm ben. İşte doğru yetiştirme için filan daha çok küçük yaşta odaları ayırmışlardı. Annem beni beşiğimde yatırıp sonra yatağıma geçiriyordu. Asla aralarına alıp uyutmazlardı beni, korksan da korkunu yeneceksin. Bir gece çok korkmuşum gitmişim yanlarına almamışlar. Ben de odamdaki büyük bir pufu alıp, bir çantaya iki kilo bir kitap koyup onların odaya taşınmışım 😂 Gardırop ile yatak arasında yerde yatmışım. Sabah beni görünce şok olmuşlar. Ama kardeşime öyle davranmadılar, o hep babamla filan uyuyabildi. İster istemez bende bir travma oluşturdu. Hala hiç kimseyle yatamam. Hatta üniversitede ilk sevgilim olduğunda birkaç ay sonra birlikte kalmaya başladık. Asla uyuyamıyordum onunla. Hala da biriyle aynı odada uyuyamam sürekli uyanırım.
        karolunita
        hala çocuğum zamanla görücez çocukluk travmalarım neymiş
          ali-vercetti
          nerden geldi bilmem ama kişilik bozukluğu var 3 kişiliğim var
            moon_night
            7,8 ve 9 yaşlarım komple travma diyebiliriz
              busrawasheree
              hamam görüntüsü...
                benita
                Annemle babamın kavgalarından yalnızca birinde babamın annemin üzerine yürüyerek duvara yumruk atması ve yan odada bizim korkudan titrememiz
                  kaaninteyzesi
                  Bizim çok uzaktan akraba bir dede vardı 70 yaşlarında..bütün küçük kızları kucağına oturtup pantolonları indirip severdi. 5-6 yaşlarındaydik. Ben olayı tam kavrayamasam da , annemin öğretileri ile bununnyanlis olduğunu biliyordum ve o amca bana gel ddiginde kufredip tükürüp kaçıyordum. Çok büyüyünce olayi kavradigimda, taciz ettiği kızlarla konuştuk... Hepsi büyüdükçe yaşadıkları şeyi farketmiş. Ama o arada amca ölmüştü
                    cinayetvaraga
                    ben de oyumu aile kavgalarından yana kullanırım.
                      nekadarterbiyesizsin
                      panik endişe ve terk edilme korkusu
                        odamdakimelek
                        Taciz edilmiştim
                          nobodyy1
                          Anne ve babamın kavgaları. Ölene dek unutmam.
                            gregory_
                            Ülker didomu düsürmüstüm açmak isterken.
                              necla-kaplan1
                              babam anneme çok küfür ederdi :(
                                asit
                                ben okuldan çok sık kaçardım. ortaokul 1de sabahtan matematik dersine girmeyip arkadaşlarla top oynamaya gitmiştim. Sonraki ders sınıf öğretmenim, sınıftan bir arkadaşı bizim eve gönderip niye okula gelmemiş git bir bak demiş..Bizimkilerde biz okula gönderdik onu demişler. Haliyle ortalık karıştı.. Hastaneler, karakollar aranmaya başlıyor..Mahalleli bize toplanıyor, ağlama zırlama partisine dönüşüyor ortam.. Benim haberim yok top koşturuyorum tabi :) En son da belediye hoparlöründen bir anons. üzerinde okul forması bulunan ..... isminde çocuk kaybolmuştur diye..Korkudan aklım götüme girmişti.. koşa koşa eve gittim.. sonrası daha büyük travmaydı işte :D
                                  tsukyomi
                                  Boşanma ve üvey kardeş şoku. Ki o falafoş herifle aramızda 6 yıl 3 gün var. Asker adam belli işte, dakik.
                                    nickimdebileolmaz
                                    Babam sırtım da oklova kırmıştı o sayılır mı
                                      lydia-bad-mood
                                      3 yaşımda bir hastalık sonucu hastaneye yatırıldım. Refakatçı yasak.14-15 yaşlarındaki çocuklar bütün odaları gezip etajerleri boşaltiyorlardi.Eger birine söylersek bizi döneceklerini söylediler çocukluk aklı çok korkmuştum.Şimdiki gibi değildi hemşireler gaddar ve düsüncesizlerdi.Bazi çocukları beşik olmadığından yatağa bağlamışlardı.O cocuklar o kadar ağrıyorlardı ki uyuya kalıyorlardı. Refakatçısı olanlar lösemili çocuklardı.Onların çok şanslı olduğunu düşünürdüm.
                                        badideasensei
                                        Tanık olduğum şiddet. Ama böyle sanki sıradan bir dizi sahneleniyor ve sen de her gün bu izliyorsun. Elinden de bir şey gelmiyor. Sonra kendi içime çok kapandım halen de öyleyim sanırım.Bilmiyorum... Yıllardır annemi kurtarmak gibi bir hayalim vardır . Sanırım o da babamı seviyormuş. Öyle dedi ... Canım yandı sahte geliyor bana sevgi sağ olsunlar. Bir insan kendine zarar veren ve ona onun ailesine küfreden birini nasıl sever. Bazen zorunda hissediyor kendisini diyorum... Ama bu hiç bir şeyi değiştirmiyor. Ben ilkokuldayken babam asansörde kalmıştı dizini o demir paravana çarpmıştı. Sonra işsiz kalmıştı . Bir de liflerinin koptuğunu öğrenmiştik iyileşti sonra işsiz kaldı. En fazla 6 ay çalışıp sonra işsiz kalırdı. Bir keresinde babam belediyeye ait bir yerde taşeron olarak çalışıyordu işten çıkarılacakları söylenince zorla mitinge götürülmüslerdi ... Bir kaç tanesi bunlar... Karar verdim yaklaşık 6 yıl önce Kimse için yasamayacağim. Ucunda ölüm hastalık ne olursa olsun hayallerim için yaşayacağım. Geride kalanlar elbet sarar yaralarını. Ben 9 yaşında öğrendim çünkü göz yaşlarının nasıl durdurulacağını.
                                          caresizcare
                                          Ya bende öyle bir ebeveynim sanırım Şimdi böyle okuyunca üzüldüm
                                            eski_bi_tanidik
                                            Aile seysileri Bir de yillar yıllar önce küçükken benim okulda bir arkadaşım vardı çok çok iyi anlaşırdık. Ikimiz de sınıftaki diğer kimseye yüz vermezdik. Hep beraber takılırdik fln. Sonra o arkadaşım okuldan gitti işte sonrası travma
                                            /
                                            0

                                            Tarihe Göre

                                            İçerik bulunamadı.